Σε αυτό το ιστορικό σημείο, ο ελληνισμός δεν καλείται να απορρίψει τον Χριστό, αλλά να τον αναγνωρίσει εκ νέου, μέσα από τη δική του κοσμοθεωρητική ιδιοσυγκρασία. Έτσι αναδύεται η έννοια του Απολλώνιου Χριστού: όχι ως σύνθημα, αλλά ως πνευματική αναγκαιότητα.
Ο Χριστός του Περικλή Γιαννόπουλου. Ο Χριστός ως ελληνικό πνευματικό γεγονός, όχι ως θεσμικό δόγμα. Ο Περικλής Γιαννόπουλος στάθηκε απέναντι στον ελληνισμό όπως λίγοι:όχι με νοσταλγία, αλλά με απαίτηση. Όχι με υποταγή στο παρελθόν, αλλά με απόλυτη ευθύνη απέναντι στο παρόν.
Ο Χριστός ως ζωντανό ηθικό και πνευματικό αρχέτυπο του ελληνικού κόσμου Ο Κωστής Παλαμάς δεν υπήρξε ποτέ «εκκλησιαστικός ποιητής».Ούτε υμνητής του δόγματος, ούτε απολογητής της θρησκευτικής εξουσίας.
Στη συλλογική φαντασία των τελευταίων αιώνων, το όνομα ταυτίστηκε με το απόλυτο κακό, με τον Σατανά, με την άρνηση του Θεού και την ηθική πτώση. Ωστόσο, αυτή η εικόνα δεν είναι αρχέγονη.
Το παρόν άρθρο εξετάζει την ιστορική, φιλοσοφική και συμβολική εξέλιξη του Εωσφόρου (Lucifer / Ἑωσφόρος) από αστροθεολογικό σύμβολο φωτός σε δαιμονοποιημένη μορφή της χριστιανικής θεολογίας
Υποστηρίζεται ότι η σύγχρονη έννοια της θεοκρατίας —ως πολιτικού συστήματος βασισμένου σε θεϊκή αποκάλυψη, ιερά κείμενα και θρησκευτική ιεραρχία— δεν απαντάται στον πυθαγορισμό
Ένα Όνομα που Έγινε Φόβος. Λίγες λέξεις στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού έχουν φορτιστεί με τόση σύγχυση, φόβο και παρερμηνεία όσο η λέξη Εωσφόρος. Στη σύγχρονη φαντασία, ο Εωσφόρος ταυτίζεται σχεδόν αυτόματα με τον Σατανά, το απόλυτο κακό, την ανταρσία απέναντι στο θείο.
Η Νέμεσις είναι η αντίδραση της κοσμικής νοημοσύνης όταν το Μέτρο παραβιάζεται. Είναι η στιγμή που ο κόσμος, δια του Λόγου, αποκαθιστά την ισορροπία που διασαλεύθηκε από την ύβρη.
Ο φόβος είναι ίσως το πιο παρεξηγημένο συναίσθημα του ανθρώπου. Τον θεωρούμε εχθρό, αδυναμία, εμπόδιο. Τον κρύβουμε, τον καταπιέζουμε, τον ντρεπόμαστε. Κι όμως, ο φόβος δεν εμφανίστηκε στη ζωή μας για να μας καταστρέψει.
Ο Απολλύων (Απολλύων = ο Ολετήρας) είναι όνομα που εμφανίζεται στην Αποκάλυψη (9,11) για να δηλώσει τον «άγγελο της αβύσσου», τον αρχηγό των εντόμων-δαιμόνων που εξέρχονται από το χάος. Αντιθέτως, ο Απόλλων είναι ένας από τους λαμπρότερους θεούς του ελληνικού πανθέο