Η Νέμεσις του Hellenic Wall δεν είναι απλώς μια κατηγορία — είναι στάση. Εδώ φιλοξενούνται άρθρα και παρεμβάσεις με πολεμικό πνεύμα απέναντι σε κάθε μορφή παραχάραξης, εκφυλισμού ή επίθεσης κατά της Ελληνικής Σοφίας. Με λόγο αιχμηρό αλλά τεκμηριωμένο, υπερασπιζόμαστε τις αξίες του Ελληνισμού απέναντι σε ιδεολογικά ρεύματα, πολιτισμικές στρεβλώσεις και πνευματική παρακμή. Όπως η Νέμεσις στην αρχαία ελληνική σκέψη αποκαθιστά την τάξη απέναντι στην ύβρη, έτσι κι εμείς αναλαμβάνουμε τον ρόλο της κριτικής φωνής — όχι από μίσος, αλλά από αγάπη για την Αλήθεια, την Παιδεία και την Ελευθερία. Αν πιστεύετε ότι η Σοφία δεν είναι ουδέτερη αλλά αξίζει να υπερασπίζεται, τότε αυτή η ενότητα είναι για εσάς.
Το παρόν άρθρο εξετάζει τη σύγκρουση μεταξύ Ελληνισμού και Ταλμουδικής παράδοσης ως σύγκρουση κοσμοθεωριών και όχι ως φυλετική ή εθνοτική αντιπαράθεση. Μέσα από φιλολογική, ιστορική και φιλοσοφική ανάλυση, μελετώνται οι τρόποι με τους οποίους η ραββινική γραμματεία αντιμετωπίζει τον ελληνικό και ελληνιστικό πολιτισμό,
Η συζήτηση γύρω από τα ανθελληνικά αναθέματα της Ορθοδοξίας δεν είναι ούτε περιθωριακή ούτε ξεπερασμένη. Αντιθέτως, επανέρχεται διαρκώς, ακριβώς επειδή αγγίζει έναν βαθύ πυρήνα πολιτισμικής, θεολογικής και πνευματικής αντίφασης.
Για τον σύγχρονο άνθρωπο, το σύμπαν παρουσιάζεται συχνά ως αποτέλεσμα τυφλών δυνάμεων, τυχαίων συγκρούσεων και απρόσωπων μηχανισμών. Η έννοια του νοήματος θεωρείται υποκειμενική, ενώ η τάξη αντιμετωπίζεται ως προσωρινή ψευδαίσθηση μέσα στο χάος.
Ο ανθελληνισμός δεν είναι αυθόρμητο ιστορικό φαινόμενο ούτε προϊόν απλής πολιτισμικής σύγκρουσης. Δεν προκύπτει ως φυσική συνέπεια της μετάβασης από την αρχαιότητα στον χριστιανικό κόσμο, ούτε ως αναπόφευκτη «εξέλιξη» της θρησκευτικής σκέψης.
Σε αυτό το ιστορικό σημείο, ο ελληνισμός δεν καλείται να απορρίψει τον Χριστό, αλλά να τον αναγνωρίσει εκ νέου, μέσα από τη δική του κοσμοθεωρητική ιδιοσυγκρασία. Έτσι αναδύεται η έννοια του Απολλώνιου Χριστού: όχι ως σύνθημα, αλλά ως πνευματική αναγκαιότητα.
Ο Χριστός του Περικλή Γιαννόπουλου. Ο Χριστός ως ελληνικό πνευματικό γεγονός, όχι ως θεσμικό δόγμα. Ο Περικλής Γιαννόπουλος στάθηκε απέναντι στον ελληνισμό όπως λίγοι:όχι με νοσταλγία, αλλά με απαίτηση. Όχι με υποταγή στο παρελθόν, αλλά με απόλυτη ευθύνη απέναντι στο παρόν.
Στη συλλογική φαντασία των τελευταίων αιώνων, το όνομα ταυτίστηκε με το απόλυτο κακό, με τον Σατανά, με την άρνηση του Θεού και την ηθική πτώση. Ωστόσο, αυτή η εικόνα δεν είναι αρχέγονη.
Το παρόν άρθρο εξετάζει την ιστορική, φιλοσοφική και συμβολική εξέλιξη του Εωσφόρου (Lucifer / Ἑωσφόρος) από αστροθεολογικό σύμβολο φωτός σε δαιμονοποιημένη μορφή της χριστιανικής θεολογίας
Η Νέμεσις είναι η αντίδραση της κοσμικής νοημοσύνης όταν το Μέτρο παραβιάζεται. Είναι η στιγμή που ο κόσμος, δια του Λόγου, αποκαθιστά την ισορροπία που διασαλεύθηκε από την ύβρη.
Στην καρδιά της Ὀμήρειας Οδύσσειας κρύβεται ένα από τα βαθύτερα ελληνικά αρχέτυπα: η επιστροφή του νόμιμου…